Tadeusz Zawadzki

Tadeusz Zawadzki „Zośka” urodzony w 1920 w Warszawie, podporucznik, harcmistrz. Jego ojciec był profesorem, matka działaczką społeczną i nauczycielką. Z harcerstwem związany od 1933 w ramach 23 WDH „Pomarańczarnia”, w zastępie Buki. Przed wojną uczęszczał do gimnazjum Batorego, zdał tam maturę. We wrześniu wstąpił do ochotniczych batalionów harcerskich, gdzie poznał tragizm wojny i gorycz porażki. Już w grudniu zaangażowany w konspirację, najpierw działał w Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej, następnie w konspiracji harcerskiej przy ZWZ. Objął komendę hufca Mokotów, koordynował akcje  tzw. Małego Sabotażu, za największą liczbę kotwic otrzymał pseudonim Kotwicki. W listopadzie 1942 został dowódcą „Grup Szturmowych”, zbrojnych oddziałów harcerskich podporządkowanych Kedywowi. W ramach GSów brał udział, bądź organizował różne akcje, dał się poznać jako świetny organizator i dowódca. Po aresztowaniu swojego bliskiego przyjaciela, Jana Bytnara zaplanował akcję jego odbicia, która przeszła do historii jako „Akcja pod Arsenałem”. Uczestniczył w akcji „Taśma” mającej na celu likwidacje strażnic na granicy Generalnej Guberni, podczas której poległ 21 sierpnia 1943, podczas szturmy na posterunek w Sieczychach. Pamięć o nim jest żywa w kolejnych pokoleniach młodzieży. Jego imię nosił Batalion harcerski biorący udział w Powstaniu Warszawskim, imię jego nosi wiele drużyn harcerskich w całej Polsce.